Kristen is elk jaar weer blij met de verzameling kerstspullen die van haar moeder geweest is. “Al die warme herinneringen die ik eraan heb.” Spullen met emotionele waarde, dat hebben we bijna allemaal wel in huis. Deze spullen koester je en je wilt dat ze nog lang meegaan.
Dierbare dingen, koester je goed
Wist je dat een mooie ervaring of bijzonder cadeau voor langer plezier zorgt? Geef eens iets om samen te doen of zoek een uniek cadeau.
In de verzameling van de moeder van Kristen vind je allerlei bijzondere kerstspullen: van gouden kerstballen en sierlijke linten tot een beeldje van een notenkraker en een gouden rendiertje voor in de boom. “Mijn moeder vond kerst de belangrijkste periode van het jaar. Ze was heel serieus in het versieren”, herinnert Kristen. “Ze verzamelde van alles, ook wanneer ze bijvoorbeeld op reis was geweest, zoals de notenkraker. Die heeft ze bijvoorbeeld meegenomen uit New York. Elke versiering heeft zo een uniek verhaal.”
Maak van de spullen die je hebt een traditie om herinneringen te vieren.
Tip van Kristen
Foto's: Vincent Croce
Kristen’s moeder overleed toen Kirsten 16 was. “Ik wist gelijk dat ik de kerstspullen graag dichtbij me wilde houden”, vertelt Kristen. “Al die warme herinneringen die ik eraan heb.”
“Vroeger thuis hadden wij twee kleine kerstbomen. Op een pilaar, zodat de hond er niet bij kon. De ene kerstboom mocht ik versieren en mijn moeder deed de andere. Dat deden we dan heel nauwkeurig”, vertelt Kristen. “Goed uitzoeken en onderhandelen over wie welke spulletjes in de boom mocht hangen en van een afstandje keken we of alles wel goed paste. Daar denk ik aan terug elke keer als ik de kerstspullen uitpak, aan die fijne momenten met haar.”
Nadat haar moeder overleden was, zocht Kristen met haar vader een nieuw item voor de verzameling uit. “We kozen toen een kerstster die me aan haar deed denken”, vertelt ze. “Zo zetten we de traditie voort, ook zonder haar. Rond de kerst komen mijn zus en vader graag bij mij thuis, omdat ze dan haar spulletjes nog even kunnen zien. Het is een dubbel gevoel. We missen haar natuurlijk ook, maar het voelt goed om haar zo even dichtbij te hebben.”
Het is een dubbel gevoel. We missen haar natuurlijk ook, maar het voelt goed om haar zo even dichtbij te hebben.
Kristen is heel voorzichtig met de spullen van haar moeder. “Na de feestdagen berg ik alles weer netjes op in een papiertje. Wanneer het uitgestald staat in de kamer geef ik alles een veilige plek zodat het niet kan vallen of breken.” Vanwege de herinneringen, maar Kirsten doet het ook omdat ze de traditie graag op een dag voortzet als ze zelf kinderen heeft. “Dat zou toch heel gaaf zijn als deze kerstspullen erfstukken worden?”
Wat haar betreft is het sowieso belangrijk om zuinig te zijn op je spullen. Ze vindt het belangrijk om emotionele waarde te koesteren en tegelijkertijd ook duurzame keuzes te maken. “Waarom zou je nieuw kopen als je oude spullen nog prachtig zijn?”, redeneert ze. “Bijna alles in mijn huis is tweedehands of nog wel ouder. Ik maak niet alleen tijdloze keuzes in mijn interieur, maar bijvoorbeeld ook in mijn kleding. En als iets kapot gaat, knap ik het liever op dan dat ik het weggooi. Je moet je mooie spullen koesteren.”
Benieuwd naar andere verhalen over Dierbare Dingen?
Laatst gewijzigd: 24 juni 2026
Als kleine jongen zat Daniël bij zijn oma vaak al op haar poef te lezen. De poef staat nu in zijn woonkamer. “Zo heb ik altijd een mooie herinnering dichtbij.” Spullen met emotionele waarde, dat hebben we bijna allemaal wel in huis. Deze spullen koester je en je wilt dat ze nog lang meegaan. Daniël uit Utrecht heeft dat met zijn poef.
Aan deze oude tafel kleven dierbare herinneringen voor Johannes. "Mijn vrouw en ik huurden dertien jaar geleden een woning in een oude basisschool in het centrum van Woerden", vertelt Johannes. Spullen met emotionele waarde, dat hebben we bijna allemaal wel in huis. Deze spullen koester je en je wilt dat ze nog lang meegaan.
Het interieur van Anna staat vol met meubels met een verhaal. Liever dan spullen nieuw kopen, omarmt zij de sporen van het verleden. Zo ook het kastje van haar overgrootouders. Spullen met emotionele waarde, bijna iedereen heeft ze wel in huis. Je koestert ze, vervangt ze niet voor een nieuwe variant en wil ze het zo lang mogelijk bij je houden.
De rijstkoker van Michael herinnert hem aan de vrouw die hem in huis nam, de vrouw die hij zijn oma noemt. Hij woonde bij haar toen hij als student naar Nederland kwam. Bijna iedereen heeft wel spullen in huis die meer dan praktisch zijn. Spullen die een verhaal vertellen en je herinneren aan iemand. Dierbare dingen.
