Milieubelasting van kleding
Het verbouwen van katoen vereist veel water, bestrijdingsmiddelen en bemesting. Voor wol zijn schapen nodig, die veel van het broeikasgas methaan uitstoten. Synthetische stoffen worden gemaakt van aardolie: een niet-hernieuwbare grondstof. Stoffen krijgen na productie vaak ook een behandeling, zoals verven, stonewashen, kreukvrij of waterafstotend maken. Daarbij worden vaak schadelijke chemicaliën geloosd. Tot slot draagt ook het vervoer naar de winkels bij aan milieubelasting.
In het algemeen geldt: hoe langer een kledingstuk meegaat, des te lager de milieubelasting – er hoeft dan immers minder nieuwe kleding te worden gemaakt.
Alternatieven voor katoen
Verschillende kledingmaterialen laten zich onderling moeilijk vergelijken op hun milieubelasting. Wel is duidelijk dat gangbare katoen op geen enkel milieuaspect goed scoort. Wat waterverbruik en bestrijdingsmiddelen betreft komt gewone katoen zelfs als slechtste uit de bus. Wie toch graag een ‘katoenachtige’ stof heeft, kan beter kiezen voor een milieuvriendelijker alternatief, zoals biologische katoen, linnen en stof gemaakt van brandnetel en hennep. In de teelt van biologische katoen worden geen bestrijdingsmiddelen, kunstmest en chemicaliën gebruikt.
Hippe en milieuvriendelijke mode
U hoeft geen geitenwollen sokken en onbestemde hobbezakken meer te dragen om rekening te houden met het milieu. Steeds meer kledingbedrijven willen maatschappelijk verantwoord ondernemen; ze laten zien dat hippe mode kan samengaan met respect voor mens en milieu. Zo verkopen steeds meer grote kledingketens kleding van biologische katoen, en zijn er hippe merken die zich geheel toeleggen op duurzame mode.
Milieukeurmerken voor kleding
Er zijn voor kleding vijf keurmerken die eisen stellen op het gebied van milieu:
-
Global Organic Textile Standard (GOTS): alleen voor natuurlijke stoffen als katoen, minstens 70 procent biologische katoen en milieueisen aan de veredeling (gebruikte verfstoffen en dergelijke).
-
Organic Exchange (minstens 5 procent biologische katoen): alleen voor natuurlijke stoffen zoals katoen.
-
IVN of Internationaler Verband Naturtextilwirtschaft (huid- en milieuvriendelijke kleding): alleen voor natuurlijke stoffen als katoen.
-
Europees Ecolabel (milieuvriendelijke productie en gebruik): voor alle stoffen, ook synthetische.
-
Demeter (met name wollen kleding van biologisch-dynamisch gehouden dieren, zie Keurmerk landbouw).
-
Daarnaast zijn er twee keurmerken voor textiel die eisen stellen op diverse gebieden, waaronder milieu: Ökotex Standard 100 (kleding zonder schadelijke stoffen) en Max Havelaar (minder milieubelastende katoenteelt).
Kijk voor meer informatie over de keurmerken op Keurmerk kleding.
Verkoop van milieuvriendelijke kleding
Diverse winkelketens, kledingzaken en postorderbedrijven verkopen milieuvriendelijke kleding. Kijk voor merken en winkels bijvoorbeeld op:
Afdanken van kleding
We gooien per persoon 13 kilo kleding per jaar weg. Ongeveer een derde wordt opnieuw gebruikt: het gaat naar familie of vrienden, de tweedehands markt op of de textielcontainer in. Geschikt voor hergebruik zijn schone, droge en intacte kledingstukken, schoenen en accessoires.
Hergebruik ontlast het milieu. Daarnaast zorgt de export van tweedehands kleding voor werkgelegenheid in Afrika en Azië, en levert het goedkope kleding op voor de arme bevolking daar. Zie ook Afvalscheiding.
Arbeidsomstandigheden
Verreweg de meeste kleding wordt gemaakt onder gebrekkige arbeidsomstandigheden. Maar veel kledingmerken en modeketens doen hun best om 'eerlijke' kleding in te kopen, die is gemaakt onder menswaardige omstandigheden. Zie voor meer informatie Eerlijke kleding.
Meer informatie
-
Kleding wassen op lagere temperatuur vermindert milieubelasting en gaat niet ten koste van uw kleding. Meer daarover op Wasmachine.
-
Het ministerie van VROM heeft een dossier over kleding. Kijk op: www.vrom.nl/textiel.
-
Voor informatie over kledinginzameling kunt u terecht bij het Samenwerkingsverband Kledinginzamelende Instellingen: www.svki.nl.
Naar boven