Afval scheiden heeft zin

Je afval scheiden kost best wat extra moeite. Heeft al die extra moeite wel zin? Komt het niet gewoon weer op één grote hoop? En kan afval niet beter achteraf gescheiden worden? Er zijn veel fabels over afval scheiden. Zo is een hardnekkige fabel dat gescheiden afval toch weer op één grote hoop komt. Dat is niet waar! Gemeenten en afvalverwerkers houden afvalstromen apart. Zo kunnen ze het goed verwerken en zo veel mogelijk recyclen.

Achteraf scheiden is namelijk lang niet voor alles mogelijk: oudpapier en textiel moeten bijvoorbeeld schoon en droog blijven om hergebruikt of gerecycled te kunnen worden. Dit kun je dus niet mengen met ander afval. Ook glas kan alleen goed worden gerecycled als het schoon is en apart wordt ingezameld. Gooi je glas bij het restafval? Dan raakt het vaak vervuild of gemengd met andere materialen, zoals keramiek, steen of metaal. Daardoor kun je er geen nieuw glas meer van maken. 

Alleen plastic en metalen verpakkingen en drinkpakken (pmd) kunnen tegenwoordig goed achteraf gescheiden worden, als jouw gemeente een nascheidingsinstallatie heeft. Alleen als je afval gescheiden inlevert, kan het gerecycled worden tot grondstoffen voor nieuwe producten.

In Nederland zijn we best goed in afval scheiden: rond de 60 procent van ons afval leveren we gescheiden in. Toch kan het nog beter. Jaarlijks gooien we gemiddeld zo’n 150 kilo afval per persoon bij het restafval. Dat zijn 30 vuilniszakken restafval per persoon per jaar. Zonde, want door te scheiden gun je materialen een tweede leven. Sommige soorten zoals glas, blik en groente-, fruit- en tuinafval kunnen zelfs oneindig gerecycled worden – als ze gescheiden worden ingeleverd. Afval dat bij het restafval belandt, wordt meestal verbrand. Wat kun jij nog beter scheiden?